این مدت یه مقدار خونه تکونی انجام دادم . درسته خیلی کاری انجام نشده هنوز اما بازم راضی ام چون این چند ساله که رزا کوچیک بود اصلا دست به خونه تکونی نزده بودم . همسر بنده خدا خیلی زحمت کشید. تخت رزا از این تخت های کودک نوجوان بود که تبدیلش کردیم به تخت نوجوان و هم میز کشوییش جدا شد و آینه ش را نصب کردیم و هم اینکه یه میز تحریر خیلی بزرگ. به همسر گفتم این که خیلی بزرگه اصلا نمیشه جایی ازش استفاده کرد . اون هم گفت میدم از توش قطعات کوچیک برش بدن و طبقات کمد رزا را بیشتر کنیم. دیگه دو طبقه به کمد رزا اضافه شد که خیلی جا باز شد و هم برای کمد خودمون داد دو تا قفسه خوشگل ساختند که باعث شد کمد لباس خودمون هم خیلی عالی بشه . البته کمد خودمون را جدای اون میز تحریره درست کرد.فرش ها را دادیم شستند و برای اتاق رزا یه رو فرشی خوشگل خریدم که دیگه انقدر کثیف نشهپرستار رزا همش بهم میگه چقدر خوبه شوهرت به خونه میرسه و فنیش خوبه و خودش همه کارا را انجام میده . اون بنده خدا میگه یک ساله دارم به شوهرم میگم چند تا قفسه بزن توی انباری اما پشت گوش میندازه.دیگه اینکه واسه آشپزخونه مون یه فرش 4 متری خریدیم . وقتی آوردیم دیدیم به اندازه چند سانت جا نمیشه چون میره زیر یخچال و لباسشویی. به همسر گفتم حالا چی کار کنیم؟ نمیشه بیشتر بدیش زیر یخچال؟ گفت نه یخچال باید تراز باشه و بهتره چیزی زیرش نباشه . گفت میخوای به خاطر یه فرش 3500ی یخچال به این گرونی را خراب کنی؟؟ به ریسکش نمی ارزه . گفتم پس چی کار کنیم؟ گفت هیچی الان درستش میکنم. با تیغ اندازه چند سانت برش میدم و اندازه پایه لباسشویی را از توش درمیارم. بهش گفتم من دلم نمیاد. فرش به این خوشگلی را خراب کنیم؟ همسر گفت خوشگل برای وقتیه که بشه ازش استفاده کرد

همسر دیشب رفت ماموریت . فردا شب برمیگرده. من و رزا هم رفتیم خونه مامانم. رزا دیشب خیلی اذیت کرد واسه خوابیدن. یه کمم گریه کرد که میخوام برم خونه خودمون ! با اینکه نزدیکای 12 بود خوابش برد ولی صبح ساعت6 بیدار شد و دیگه نخوابید !!خونه مامان بودن از یه لحاظ خیلی خوبه . اینکه دیگه دغدغه چی بپزم را ندارم راحت ظهر میرم سر غذای تازه و آماده . خیلی حال میده واقعا ! همین که دو روز معضل غذا پختن را ندارم خودش موهبتیه .مادربزرگم واسه روز اول فروردین کل بچه ها و نوه ها و نتیجه هاش را دعوت کرده . البته چون خونه خودش کوچیکه قراره همه بیان خونه بابای من. فکر میکنم حدودا 80 نفری بشن . چون ماشالله همه نوه ها ازدواج کردند و بچه دارند. حالا خوبه اکثرا بجز سه مورد تک فرزند دارند وگرنه جمعیت خیلی بیشتر میشد . از مجموع 24 تا نوه ی مادربزرگم تنها نوه هایی توی فامیل پدری که بیش از یک فرزند دارند خواهر خودمه که دو تا دختر داره و یکی از پسرعموهام که یک دختر و یک پسر داره و یکی از پسرعمه هام که دو تا دختر داره. مابقی همه تک فرزند دارند و 8 تا از نوه ها هم یا ازدواج نکردند و یا هنوز بچه ندارند. واقعا انقدر زندگی ها سخت شده که کسی نمی تونه به بیش از یک بچه فکر کنه !! و من از حالا ذوق این مهمانی را دارم که قراره بعد از مدتها با عموها و عموزاده ها ، عمه ها و عمه زاده ها دور هم جمع بشیم !! فکر میکنم همه همین حس را دارند چون همه ی نوه ها گفتند که حتما حضور پیدا میکنند.یه موردی که این مدت اخیر اتفاق افتاد و فراموش کردم در موردش بنویسم این بود که روز مراسم سوم مادربزرگ همسر ، بعد که مراسم خلوت میشه زندایی همسر که میشه عمه ی جاری من ، همسر را میکشونه یه کناری و میگه یه چیزی بهت میگم ولی به هیچکس نباید بگی .

همین حالا کتاب " مرگ ایوان ایلیچ" اثر تولستوی را تمام کردم. اصلا نمی تونم درباره ش چیزی بگم ! فقط باید خوندشو دارم از خودم این سوال را میپرسم که اگر همه زندگی منم فریب بوده باشه چی؟؟؟ اصلا زندگی درست و بدون پشیمانی یعنی چجوریه؟؟؟ من چجوری باید از این پس زندگی کنم؟؟؟ جواب سوال هام را کجا باید پیدا کنم؟؟؟ چطور زندگی کنم؟؟؟؟؟؟و یاد صفحات پایانی کتاب " تولستوی و مبل بنفش " می افتم . اونجا که نینا مینوسه از نظر تولستوی یگانه معنای زندگی خدمت به بشریت است . و بعد اضافه میکنه از نظر من تنها حقیقت زندگی مهربانی و خدمت به دیگران است . اگر چه خواهر من مرده اما تمام کارهایی که در طول زندگیش برای من انجام داده هنوز باقی هستند !!پ.ن : همه ما رفتنی هستیم . هر لحظه نباید این حقیقت بزرگ را فراموش کنیم + نوشته شده در چهارشنبه دهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 10:6 توسط بانو  |